Szczenięta '13

V TYDZIEŃ

jamniki długowłose standardowe – V TYDZIEŃ
29 – 35 dzień

Ale nam się zaczął tydzień, wpadła do nas Nikola z wizytą towarzyską. Też jest dzieckiem jak my, ale widać że jest starsza od nas bo nie pije już mleczka mamusi, a sika do pieluchy, taka nowoczesna, my to musimy na podkład. Trochę miała pecha bo akurat przed jej wizytą grasowałyśmy po korytarzach i trochę byłyśmy umordowane. Wstyd się przyznać ale trochę przysypiałyśmy. Odbijemy sobie następnym razem bo obiecała nas odwiedzić. Wszyscy byli szczęśliwi i zachwyceni, bo czyż jest coś piękniejszego jak ludzkie i psie dzieci razem w kojcu? Mamusia i babcia jak zawsze stanęły na wysokości zadania. Choć oprócz Nikoli były też inne, obce nam osoby czuły że jesteśmy bezpieczne, a jedynym ich problemem było dorwać Nikol i dać jej jak najwięcej buziaczków.
Znów grasowałyśmy po korytarzach. Każdy taki wypad jest okazją do poznania czegoś nowego i bijatyk. Dobieramy się w pary i siłujemy, jeszcze nikt nikogo nie uciapał ząbkami tak żeby był płacz, ale z czasem. Jak tylko nam się uda, trenujemy na państwa rękach i czasem kapciach. Mamusia nam jeszcze odpuszcza, ale babcia powoli zabiera się za nasze wychowanie udzielając nam pierwszych lekcji savoir vivre.
Zaczynamy robić w kojcu porządki po swojemu. Jeszcze nie jesteśmy jak ekipa sprzątająca z sennego koszmaru zleceniodawcy, ale to stan przejściowy. Z czasem nasza przestępcza działalność nabierze charakteru zorganizowanego a Pan straci resztki włosów na głowie. Mamusia nas wyśmiała i powiedziała że Pan już przeżył dwa, a nawet trzy, takie kataklizmy i żyje to i z nami sobie poradzi, trochę nam smutno z tego powodu, ale damy z siebie wszystko, 115% normy, w końcu jest nas o 1 więcej.
Dostałyśmy kolejny miły list od tatusia, jego kumpla i Ich opiekunek:
Dzień Dobry WSZYSTKIM BAARDZO UROCZYŚCIE !!!
Otóż dzisiaj AD 18.02.2013 jest pierwsza miesięcznica przyjścia na ten piękny świat jeszcze piękniejszych dzieciaków SHA’RE . Z tej okazji pozwalamy sobie na „Wielkie Ściskanie” na odległość , „Ogromne Mizianie” na odległość, oraz Wielkie Uściski prawej przedniej – też na odległość - Pięknej i Cudownej Mamusi i wspaniałej, zawsze na miejscu Babci EVEE . A przezacnym PANI, PANU i innym Osobom życzliwym Najwyższe Wyrazy Uznania za opiekę , troskę i serce włożone w trudny proces wprowadzania maluchów w ten realny świat ! To bardzo odpowiedzialne zadanie . Jak widać w kamerce wypełnione „ponad normę” Obserwujemy cwaniaczki i trochę spokojniejsze egzemplarze.. Zawsze z ogromnym zainteresowaniem ! No cóż ! Oby tak dalej 
To tyle „ochów i achów”
Życzymy dalszych sukcesów w poznawaniu tego realnego świata i oczywiście wspaniałych , kochających domków !!!
Pozdrawiamy
Nadal dumny tatuś FLAVIO, kumpel Poldek i opiekunki.
Od jakiegoś czasu przygotowywałyśmy się solidnie i dziś zaczęłyśmy uciekać z kojca, radości sprawiło nam to co nie miara. Niestety Pan nie podzielił naszego zachwytu i radości. Jak tylko zobaczył nasze sukcesy postanowił przebudować kojec. Ale zanim to zrobił miałyśmy miłą wizytę, Nikola wpadła do nas. Obustronnej radości było co nie miara do momentu kiedy Nikola postanowiła wejść do apartamentu mamusi. Wejść było łatwo ale z wyjściem to już inna sprawa. Trzeba było akcji ratunkowej żeby bidulkę wyciągnąć. Jakoś jej się po tej przygodzie odechciało dalszej wizyty i gwałtem chciała do domu. Po wizycie Pan przebudował kojec, ale mamy teraz przestrzeni. Do Pana zadzwoniła koleżanka i powiedziała „…jak chciałeś ludziom zabrać cały wolny czas to Ci się świetnie udało…” ciekawe co miała na myśli.
Coraz lepiej radzimy sobie z czystością, Pan nas ocenia i wyszło mu że z siusianiem to tak 30 – 50% skuteczności na podkładzie, za to z drugim daniem to tak 70 – 80 %.
Co za tydzień, nagle niespodziewanie przyjechała do nas Karolinka z Pawłem, pewnie chciała nam wynagrodzić to że nie była w weekend. Pan nawet nie pytał za kim bardziej się stęsknili, żeby się nie rozczarować. Razem z nimi przyjechała Oliwka. Też jest dzieckiem, ale już takim dorosłym które się uczy. Bawiłyśmy się z nią w kojcu i na korytarzach. Szczególnie przypadła jej do gustu NABILA, ale generalnie żadne z nas nie mogło narzekać.
Dostałyśmy też, a może bardziej Państwo, miły list od wspaniałych opiekunów ZACKAREGO, to taki bliski sercu mamusi, babci a przede wszystkim Państwa wystawowy przyjaciel. Do niedawna jeszcze dzieciuch, trochę starszy o nas, a teraz piękny dorosły przystojniak. Biedaczek, od pyszczka sobie odejmował i ciułał, ciułał, żeby uzbierać sobie na nowego czworonożnego rudego przyjaciela. Coś nam się wydaje że za bardzo wziął sobie do serca tą abstrakcyjną liczbę z allegro gdzie wysłałyśmy nasze portfolio. Nawet swoje zdjęcie przysłał żeby było jasne że poważnie podchodzi do tego tematu. Jak on to uciułał?! Na zabiedzonego nie wygląda. Ale chyba będzie musiał poczekać.
Pan to jakiś dziwny jest, zamówił dla nas specjalne kocyki z naszymi imionami i przydomkiem. Zamiast minimalizować koszty jak wszyscy, to On generuje nowe, a wcale nie są małe, ale ten typ tak ma. Mamusia jest jak bus przed autobusem na przystanku PKS, tak Pan mówi, podjeżdża z mleczkiem wcześniej niż Pan i potem nie za bardzo mamy ochotę na karmę.