Jamnik NA'ILA

Piąta, wspólna wystawa NA’ILI, NABILI, NURIEGO, NASIMA i SHEMSU Kollapsar

jamnik długowłosy – piąta wystawa NA’ILI NEFERTUM Kollapsar

Jamnik NA’ILA – piąta wyjątkowa i niepowtarzalna wystawa.

Takiej wystawy jeszcze nie było i z pewnością już nie będzie. Najstarsi „górale” których Pan pytał czegoś takiego nie pamiętają, trudno pamiętać coś czego jeszcze prawdopodobnie nigdy nie było. Byliśmy na wystawie w Zabrzu, a właściwie to w Gliwicach. Pan nie bez powodu uśmiechał się tydzień temu. Na wystawę wyjechaliśmy z Krakowa w mocnym składzie ja, NABILA, Państwo, Pani Krysia, Karolinka i Paweł.
Co to się działo! No, na pewno więcej niż u kierowcy TIRa, co to wyprzedzał na trzeciego pod górę, na zakręcie z podwójną ciągłą. Ta wystawa od początku zapowiadała się, jako niepowtarzalna i w istocie taka była. Może się zdarzyć, że na wystawie są pieski z tym samym przydomkiem hodowlanym, ale z różnych miotów, czyli w innym wieku i najczęściej innych rodzicach. Ale żeby na wystawie były jednocześnie cztery jamniki z jednego miotu to niezwykła rzadkość o ile kiedykolwiek była. Nasz mocny skład wzmocnił jeszcze nasz wujek SHEMSU. I tym sposobem jamniki Kollapsar stanowiły 100% jamników długowłosych standardowych i ponad jedną trzecią wszystkich jamników na wystawie. Mało prawdopodobna jest powtórka takiego zdarzenia. Właściwie to wszędzie było nas pełno. Nas była siła, a uwzględniając naszych opiekunów, których z naszym Panem było jedenaścioro, to łącznie była to potęga nie lada. No, ale czas zacząć opowieść wystawową. Kiedy przyjechaliśmy na wystawę i dotarliśmy na ring czekała już na nas Pani Iga z SHEMSU. Nasze powitanie z SHEMSU było nie mniej wylewne, emocjonalne i rodzinne jak to ludzkie, przecież stanowimy jedną jamniczo ludzka rodzinę. Po jakimś czasie dołączył do nas NURI z Paulinką i Panem Michałem i znów było furę radości, powitań….. Jeszcze porządnie nie ochłonęłyśmy jak dotarł do nas NASIM z Sonią, Panem Jarkiem i Jego żoną. NASIM w pierwszym momencie był zaskoczony naszą ilością i tym, że wszyscy chcą się z nim witać. Był trochę oszołomiony i zachowawczy, nawet jak nasz Pan chciał się z nim przywitać. Ale tylko przez chwilę, kiedy Pan się do niego odezwał, tak jak to było w rodzinnym domu, nagle nastąpiła metamorfoza. Niemal rzucił się na Pana, a właściwie to nawet wskoczył, zalizać go chciał, a powitanie było tak emocjonalne, że wszyscy nie tylko to widzieli, ale i słyszeli. Niestety chłop musiał szybko ochłonąć, bo niedługo niemal z marszu trzeba było wyjść na ring. Przed nami był tylko jeden jamniczek długowłosy miniaturowy, a po nim na ring wchodził właśnie NASIM z NURIM potem SHEMSU w klasie Championów i znów my szczeniaczki, czyli ja NA’ILA i NABILA. Jeszcze przed oficjalnymi występami kilka razy pochodziłyśmy wszystkie po ringu, chodziło się dość nieprzyjemnie, bo z trawy wręcz ciekła woda, podwozia i łapy były mokre nie wspominając o butach naszych opiekunów. NASIM na tej wystawie debiutował i Pan marzył o tym żeby to on został najlepszym szczeniakiem w rasie, ale przecież wiadomo, że łaska pańska na pstrym koniu jeździ, jednemu podoba się córka, a drugiemu matka, a gusta nie podlegają osądom, podsumowując każde z nas mogło wygrać. NASIM wyszedł ze swoją Panią Sonią, a NURI z Paulinką. Obydwaj chodzili bardzo ładnie. NASIM totalny debiutant, który niemal z marszu wszedł pierwszy raz w życiu na ring bardzo ładnie się sprawował, była to też bardzo duża zasługa Soni, która w sposób zdecydowany „powiedziała” mu, czego od niego oczekuje. Obydwaj zostali obejrzani przez Pana sędziego, ładnie też stali do opisu, a w porównaniu okazało się, że Panu sędziemu bardziej spodobał się NASIM. Nasz wujek SHEMSU na ringu zgarnął oczywiście wszystko, co mu się należało, czyli CWC i został Zwycięzcą Rasy. I wreszcie nadszedł czas dziewczyn. Na ring wyszłam z Karolinką, NABILA z Panią Krysią. Oczywiście obydwie bardzo ładnie chodziłyśmy i prezentowałyśmy się, ale wiadomo wygrać mogła tylko jedna i wygrała NABILA. Kiedy wszystko było już jasne pozostało tylko ustalić, kto zostanie NSzwR. Do boju ruszyła NABILA i NASIM. Po porównaniu okazało się, że marzenia są po to żeby się spełniały, czyli wygrał NASIM. Pani Krysia powiedziała, że od teraz będzie jeździła na wszystkie wystawy gdzie Pan powie, że je wygra, bo jak do tej pory przewidział wszystkie wyniki wystaw. Opisy mamy bardzo ładne, ot takie miodzio na serce. Co najważniejsze wszystkie otrzymałyśmy oceny Wybitnie Obiecujące, a lokaty, no cóż wszyscy nie mogą być pierwsi. Pewnym zwycięzcą tej wystawy był tylko Pan, obojętne, które z naszej czwórki, a właściwie piątki by wygrało. Wszystkie jesteśmy Jego, a On nasz.
Każde zwycięstwo, te mniejsze i to ogromne naszego debiutanta NASIMA było nagradzane brawami. Ta wystawa spowodowała, że każde z naszej czwórki ma po jednym tytule Najlepsze Szczenię w Rasie. Była to nasza ostatnia szczeniąca wystawa. W kolejnych będziemy już w klasie młodzieży.
Po części oficjalnej był też czas na zajęcia wolne, w grupach, podgrupach i w całej kupie. Nawiązywałyśmy też kontakty towarzyskie i innymi pieskami, a niektóre były ogromne. Były też pamiątkowe zdjęcia, niepowtarzalne, bo nigdy więcej na wystawie w tym wieku i w tym składzie się nie spotkamy.
Nie da się ukryć, że wzbudzałyśmy duże zainteresowanie, nie tylko innych piesków. Oglądano nas i fotografowano. Pojawili się też zawodowcy, ale nikomu nie przyszło do głowy zapytać gdzie te zdjęcia będą. Rzucałyśmy się w oczy, bo tworzyłyśmy, zwłaszcza po ocenach, w miarę zwartą grupę, a łącznie z opiekunami było nas po prostu dużo.
Ta wystawa to było COŚ, szkoda, że was tam nie było, bo w tym tekście, ani zdjęciach nie da się przedstawić tej radości i emocji, jakie pojawiały się w tym naszym wielkim Rodzinnym gronie.
Po wspólnych pożegnaniach, rozjechaliśmy się. My z NABILĄ, Karolinką, Pawłem, Państwem i Panią Krysią pojechaliśmy do nas na obiad i kawę. Za kawę podziękowałyśmy, a zaoszczędzony czas przeznaczyłyśmy na zabawę w ogródku.

Zdjęć jak na jedną stronę witryny jest bardzo dużo, ale przecież dotyczyła 5 jamników jednocześnie, to i tak tylko połowa wykonanych.